Ronde van Goor

Guus Caarels Wieler Memorial

Get Adobe Flash player

Guus Caarels


Guus Caarels
Een man met een groot wielerhart. Zo kon men Guus Caarels altijd wel omschrijven, want Guus was altijd in de buurt van het wielrennen te vinden. In 1949, als 14-jarige, begon hij zelf met fietsen.

Na zijn actieve carriére bleef Guus betrokken bij de sport die hem zo geliefd was. Hij was jarenlang de drijvende kracht achter de organisatie van de Ronde van Goor. Ook reed hij meer dan 15 jaar de Giant-jurybus door heel Nederland. Door zijn tomoloze inzet voor de wielersport was hij in het wielerwereldje dan ook een bekend man. Van profrenners tot liefhebbers kende bijna iedereen hem. In 2005 werd Guus onderscheiden door de KNWU. Hij ontving het Zilveren Wiel. Dat is een onderscheiding voor iemand die zich regionaal verdienstelijk voor de wielersport heeft weten te maken.

 

 

Fotobeschrijving: Bovenstaande foto werd gemaakt door wielerfotograaf Dick Soepenberg (Sportfoto.nl), tijdens de Olympia's Tour waar Guus een graag geziene gast was. Guus omhelst hier Raborenner Tom Veelers.

Guus op de fiets

 

Actieve carriere

Zijn actieve carriere als wielrenner begon Guus op 14-jarige leeftijd. Op die leeftijd kreeg hij zijn eerste fiets. Hij trainde in die tijd veel met Gerrit Lentelink. Samen gingen ze dan ook vaak naar de koers. Op de fiets wel te verstaan, want in die tijd beschike men niet over een auto om zomaar even naar een wedstrijd toe te rijden. Grote afstanden, zoals bijvoorbeeld naar Groningen of een eind Duitsland in, werden op de fiets afgelegd. Daarna reed Guus de wedstrijd en moest hij weer op de fiets terug. Premies pakken was dan ook een belangrijk iets in die tijd, want zo kon er eten worden gehaald voor onderweg.

Fotobeschrijving: Op de foto rechts is Guus in wielerkleding te zien tijdens de prominentenrace van de Ronde van Goor in 1989.

 

Organisatie Ronde van Goor

De Ronde van Goor heeft veel te danken aan Guus Caarels, want jaren lang was hij één van de drijvende krachten in de organisatie van het evenement. Hij was de enigste man die zorgde dat het financiele plaatje elk jaar rond kwam. Hij wist ieder bedrijf in Goor en omstreken te motiveren om te sponsoren voor de Ronde van Goor. Daardoor kan Goor terugblikken op rondes met renners van een hoog kaliber, waarvan er later een aantal zijn doorgebroken tot zeer bekende profs.

 

Jurybus

Tot aan zijn overlijden reed Guus de Giant-Jurybus door het hele land. Dit heeft hij uiteindelijk meer dan 15 jaar met hart en ziel gedaan. Guus knapte de bus in het verleden eigenhandig op en was buschauffeur van de wielerploeg van Giant. Met hart en ziel onderhield hij de bus, altijd trouw vergezeld door zijn vrouw Corrie. Naast de bus zorgde Guus in die tijd ook voor de renners in het team. Dit deed hij door onder andere het klaarmaken van voedsel voor onderweg en het afspuiten van de fietsen na een wedstrijd.

Guus Caarels voor bus

Toen de wielerploeg ophield met bestaan ging Guus vrolijk verder met zijn bus en zo gebeurde het dat hij stad en land afreisde voor juryleden van de KNWU. Daardoor werd hij bij bijna heel wielrennend Nederland bekend als de man van Giant-Jurybus. Hij zorgde er voor dat de bus tiptop in orde was voor de juryleden en wederom was Corrie er altijd bij betrokken.

Guus was geen man die de bus neerzette en zei 'red oe d'r met'. Hij was nooit te beroerd om te helpen en hielp dan ook met alle plezier bij het op- en afbouwwerk van parcoursen en zorgde er daarnaast samen met Corrie voor dat er altijd koffie klaar stond voor de juryleden.

De meeste mensen uit het wielerwereldje kenden Guus en er zal er niet één zijn die zich negatief over hem uitlaat. Iedereen kende Guus als een eerlijke man, die altijd voor een ander klaar stond. Guus had alleen maar vrienden...

Ronde van Rijssen
Foto: De Giant-jurybus waar Guus Caarels mee naar de wielerwedstrijden door het hele land trok (Sportfoto.nl)

 

Anderen over Guus (reacties uit 2008)

Bertus de Wals (organisatielid Ronde van Goor): Guus was iemand die, als hij kwaad op je was, zich omdraaide en alles weer vergeven en vergeten was. Samen gingen we op pad om de sponsorgelden binnen te halen. Een voorbeeld; als we bij een sponsor uit de Grotestraat binnen kwamen, dan werd er direct opgemerkt: ''Doar kom't ze wier van de Wielerstichting. Wat hej te zeur'n? Maak moar gauw 't bonnetje kloar en dan köj't geld metnem'n''.

Joost Posthuma (Hengelose profrenner Rabobank): Grappen, koffie en een luisterend oor, maar vooral een goed mens. Dit is toch wel in het kort hoe ik Guus herinner. Vlak voor zijn overlijden, in de Ronde van Enschede nog samen een bakkie gedaan en gelachen. Met deze gedachte zal ik hem dan ook herinneren. Met hem is een markant figuur verloren gegaan thuis, maar ook voor de wielersport!

Tom Veelers (Ootmarsumse profrenner Skil-Shimano): Guus, een wielerfan in hart en nieren. Ik herinner mij Guus als een vrolijke en goedlachse man die altijd in was voor een goede grap en een leuke babbel. De jaren dat ik Guus heb meegemaakt waren er eigenlijk veel te weinig. De mooiste herinnering voor mij waren de dagen van Olympia's Tour waar Guus in volle ornaat meegenoot van de door mij geleverde prestaties, zoals te zien is op één van de mooie foto's van die tijd (zie bovenaan deze pagina). Guus verdiend deze memorial, vernoemd naar hem!

Guus Caarels 1997 Rudie Kemna (oud-renner, nu ploegleider Skil-Shimano): Guus was een persoon die bij de koers hoorde. Ik heb Guus dan ook leren kennen op de koers, als hij er met de bus was. Guus was door heel Nederland te bewonderen. Hij posteerde zich voor en na de koers op straat en dan kon je er gewoon niet voorbij fietsen zonder een praatje. Altijd vrolijk en klaar voor de mop van de dag.

Herman Snoeijink (oud-renner, nu ploegleider Asito-Löwik): Guus was een wielerman in hart en nieren. Met zijn zoon naar de koersen, organiseren van de Ronde van Goor en de laatste jaren de man van de Giant-bus. De wielersport was zijn leven. Wat hebben we mooie gezellige momenten gehad: mee met de bus naar de Sachsen-Tour, alwaar de Löwik-ploeg en de nationale selectie, waar ik verantwoordelijk voor was op dat moment, aanwezig was! Guus kon vertellen, was reuzegezellig en kon onwaarschijnlijk goed moppen vertellen. Altijd hartelijk begroeten! Altijd tijd en koffie klaar! We missen hem. Wielrennend Nederland in het bijzonder!
Han Vaanhold (oud-renner, nu ploegleider Jo Piels): Als jong rennertje kreeg ik te maken met Guus Caarels, een superenthousiaste wielersupporter uit Goor. Guus was natuurlijk de grootste supporter van Erik Cent, maar daarnaast ook van vele andere renners. Ik heb hem van zeer dichtbij meegemaakt. Natuurlijk ook door het fietsen van zijn twee zoons Peter en Guusje.
Later ging Guus rijden op de Giant bus en bezocht hij vele koersen in binnen en buitenland. Hij werd niet alleen bestuurder van de Giant bus, maar ook onze grootste fan. Het beeld van Guus aan de finishwagen zal ik nooit vergeten. Aan de kant, sigaretje op de lippen en duim omhoog als je voorbij kwam. In zijn bus was je altijd welkom voor een bak koffie of een goede mop. Daarbij meestal zijn onafscheidelijk Corrie en de hond natuurlijk.
Ik heb ooit de Sachsen Tour in Dresden als ploegleider van de Löwik-Giant ploeg gedaan. Een koers van zeven dagen waar ook Guus mee naar toe ging met de bus, ter ondersteuning van de ploeg. De organisatie heeft daarna nog vele malen gebruik gemaakt van Guus zijn diensten. Maar goed, dat terzijde. Als je zoveel dagen met elkaar optrekt heb je naturlijk ook de grootste lol met elkaar. Wanneer de prestaties eens tegenvielen (wat niet zo vaak voorkwam), was Guus er altijd om de moraal er weer in te brengen. Zowel bij de renners als bij het personeel. Dat we in de zware etappekoers zelfs etappes wonnen met Gerben Löwik en Rudie Kemna, was mede aan hem te danken.
Toch was Guus niet altijd makkelijk. Ik weet nog de tijd dat Arie Hassink, Herman Snoeijink en ondergetekende in de criteriums met elkaar reden, tegen zijn oogappel Erik Cent dus. Dat vond Guus niet leuk en hij liet dat dan ook duidelijk merken. Wel dronken we altijd na de koers gewoon weer een pilsje met elkaar. Zo hoort het ook. Later hebben we Erik maar snel bij de toemallig, vermaarde Amstel Bier ploeg gehaald. Konden we met elkaar in plaats van tegen elkaar rijden. De band met Guus werd daardoor nog hechter.
Het was overigens een prachtige groep Goorse supporters die altijd bij de koers waren: de vader van Erik, Ome Jan, Joop van de bakker en natuurlijk Guus. Ook het Zeeuws-Vlaams wielerweekend zal ik niet snel vergeten. In het verre Zeeland was Guus elk jaar weer een graag geziene gast. We zaten in hetzelfde hotel in Sluiskil en hadden het prima naar de zin.
Guus kende iedereen, iedereen kende Guus. Altijd een praatje, een grap of een roddel: Guus stond nooit met de mond vol tanden. Ik vind het een meer dan prima idee om zijn Ronde van Goor weer nieuw leven in te blazen. Dat de ronde de naam Guus Caarels Wieler Memorial krijgt is meer dan verdand. Guus, een markant figuur in de wielersport. Zo waren er maar weinig. Het is jammer dat hij ons al zo vroeg heeft moeten verlaten. Gelukkig blijft zijn naam op deze manier verbonden aan de wielersport. Prachtig en meer dan terecht. Guus, we blijven aan je denken en je verhalen, waar of niet waar, zullen nog vele jaren door het peloton blijven gaan.
Guus Caarels

Copyright © 2017. All Rights Reserved.